Świerzb. Tę chorobę skóry wywołuje pasożyt zwany świerzbowcem. Należy ona do chorób zaraźliwych i przenosi się na inne zwierzęta oraz na ludzi przez bezpośredni kontakt z chorym psem lub przez przedmioty. Świerzbowiec oglądany pod lupą jest podobny do pajączka (zalicza się zresztą do pajęczaków). On i jego larwy rozwijają się w skórze, w której drążą korytarze.
Świerzb objawia się początkowo silnym swędzeniem, wskutek czego chory pies uporczywie drapie i gryzie zarażone miejsca. Pasożyt pojawia się najpierw na głowie koło uszu, potem na łokciach i na wewnętrznej stronie nóg, a następnie na całej powierzchni skóry. Gdy tylko zauważymy objawy świerzbu, podejrzane o chorobę zwierzę należy odosobnić, gruntownie odkazić lizolem pomieszczenie, psa oraz wszystkie przedmioty, z którymi się stykał (miski, smycze, obroże, szczotki). Leczenie musi się odbywać pod kierunkiem lekarza wet., który przepisze odpowiednie środki.